In de ochtend van de zeventiende September 1944 stijgt in Engeland wellicht het grootste
luchtlandingsleger aller tijden op en begint aan de reis richting het doelgebied; Nederland.
Zowel onder de burgers op de grond die de vliegtuigen 'en masse' zien overkomen, als onder de manschappen die zich in die vliegtuigen bevinden heerst een gevoel van 'nu gaat het gebeuren'. In de transportvliegtuigen en 'gliders' bevindt zich de eerste 'lift' van het "1st Allied Airborne Army". Ze worden begeleid door honderden jachtvliegtuigen die uit alle delen van Engeland zijn verzameld. Zij moeten deze enorme armade van vliegtuigen tegen aanvallen van Duitse jachtvliegtuigen en luchtafweergeschut beschermen.
Dit alles is opgang gebracht door de Britse veldmaarschalk Montgomery.

Het is de bedoeling om drie volledige luchtlandingsdivisie's, en een onafhankelijke brigade, ruim 30.000 man plus materieel en voorraden, achter de Duitse linie neer te 'droppen'. Vervolgens is het hun taak om snel en efficiënt een aantal vitale bruggen over de Maas, Waal en Rijn te bezetten en te behouden. Deze bruggen bevinden zich in een "corridor" die loopt vanaf de frontlijn aan de Belgisch-Nederandse grens via Eindhoven, Son, Veghel, Uden, Nijmegen tot aan het ruim honderd kilometer verderop gelegen Arnhem.
Dit deel werd "Market" genoemd.

de corridorOp het moment dat de parachutisten boven de hun toegewezen landingszone's "jumpen" zal vanaf de Belgische grens het grondoffensief worden ingezet. Dit zal worden uitgevoerd door eenheden van het Dertigste legerkorps, dit korps staat weer onder bevel van het Tweede Britse leger. En dit leger valt weer onder het bevel van de 21st Army Group, waartoe de 1st Canadian Division ook toebehoort. Zij zullen met hoge snelheid moeten oprukken, en contact maken met de parachutisten die de bruggen bezetten. Dit is nodig omdat ze,niet in de laatste plaats, zo snel mogelijk Arnhem moeten bereiken maar ook om zo snel mogelijk contact te maken met de parachutisten die de bruggen moeten bezetten en de weg waarlangs de grondtroepen moeten oprukken. Dit is van vitaal belang, omdat de parachutisten maar licht bewapend zijn, en het maar voor een beperkte tijd kunnen uithouden zonder steun van de grondtroepen met hun zware wapens(Tanks en Artillerie). Mochten de para's de corridor niet open kunnen houden dan komt de gehele operatie in groot gevaar: de para's lopen de kans vernietigd te worden en de grondtroepen kunnen veel moeilijker verder optrekken. Dit deel van de operatie is door de plannenmakers "Garden" genoemd, waardoor de volledige naam "Market Garden" wordt.
Tanks rollen over de Waalbrug bij Nijmegen.
Dit alles had natuurlijk een bedoeling, meer dan alleen een smalle weg (de corridor) met bruggen over een lengte van honderd kilometer te bezetten en te behouden.
Het uiteindelijke doel dat Montgomery hiermee wilde bereiken was, om via een achterdeur Duitsland binnen te vallen hiermee de beruchte "Siegfriedlinie" links te laten liggen. En om daarna het Ruhrgebied (industriegebied) binnen te vallen en naar de NoordDuitse laagvlakte te kunnen uitbreken, waar de gemotoriseerde eenheden enorm in het voordeel zouden zijn. Andere voordelen die hieruit zouden kunnen voortvloeien waren o.a. : de Duitse strijdkrachten in West-Nederland zouden geïsoleerd worden, enkele V2-lanceerplaatsen konden misschien bemachtigd worden en de havens van Antwerpen en Rotterdam zouden sneller ter beschikking komen te staan wat voor de bevoorrading van de oprukkende legers een enorme verbetering zou betekenen.
Vervolg

De Uitrusting

Gastenboek

picture
"...waarom luid je de klok? De soldaat gaf er opnieuw een schop tegen.Het geluid weerklonk over het duizend-jaar-oude dorp Driel en stierf weg. De soldaat keek op Cora neer en zei toen: Omdat ik vind dat het moet...."
Laurence Binyon
Kazematten Museum