Garden eenheden op weg. En zo daalt verspreid over verschillende landingszone's (LZ) de eerste 'lift' neer op Nederlandse bodem. Het overbrengen zal helaas plaatsvinden in drie afzonderlijke 'lifts', hetgeen een ernstige belemmering is voor de commandanten te velde, zij beschikken niet meteen over de volledige gevechtskracht van de divisie's om de aanval te beginnen. En die strijdmacht zal nog wat verder inkrimpen omdat ook de LZ's nog beveiligd moeten worden voor de volgende lifts en bevoorradingsdroppings die later in de operatie gepland staan. Dit zal later één van de problemen zijn waarmee de para's geconfronteerd worden, andere problemen later in de strijd zullen ook een beslissende rol spelen zoals; het gebrek aan luchtsteun, slechte radiocommunicatie en niet in de laatste plaats de Duitsers!.

Maar op die Zondag in September verloopt alles nog goed, de meeste manschappen en hun materieel komen daar terecht waar zij volgens de plannenmakers in Engeland behoren te zijn. En langzaam aan beginnen de diverse eenheden zich te verzamelen en begeven zich richting de hun opgegeven doelen. Eenheden ondervinden nog weinig tegenstand en de eerste 'lichte' doelen worden spoedig bereikt, de stemming is dan nog goed. Dit komt mede doordat de Duitsers volledig zijn verrast door deze aanval, en maar langzaam de aard en omvang begrijpen.

Britse para's - 'De Red Devils'. Maar naarmate de aanval in dagen, later kan men zelfs van uren spreken, begint te vorderen beginnen de para's de eerste tegenstand van de Duitsers overduidelijk te voelen. Na de eerste schok en met een beter beeld van het geheel, maken de diverse commandanten een begin met het organiseren van een verdedings/aanvalsplan.Hier en daar begint men dus ook al met tegenaanvallen op de para's nu nog door losse eenheden die in de buurt zijn. De tegenstand die de para's ondervinden blijkt fel maar niet genoeg, en ze blijven richting de hun gestelde doelen oprukken. Maar naarmate de strijd zich voortzet komen de para's voor een niet prettige verrassing te staan....

Er komen steeds meer berichten binnen van eenheden die op zware tegenstand stoten, maar dat is iets wat de commandanten normaal vinden meer verontrustend is dat die tegenstand wordt veroorzaakt door Duitse eenheden, die volgens de plannen helemaal niet in het operatie gebied mogen voorkomen!(Deze eenheden waren al afgeschreven door de militaire top.) Daarnaast blijken dit redelijk tot goed uitgeruste gevechtseenheden te zijn, met een lange staat van dienst, ondermeer aan het Oostfront en Frankrijk.

Was de stemming aan het begin nog zeer optimistisch, na enkele dagen van felle gevechten beginnen ook de grootste optimisten onder de de para's een niet weg te krijgen gevoel van twijfels te onwikkelen over de afloop van deze operatie. Ondanks dat de meeste manschappen en materieel geland zijn en zich op de juiste bestemming bevinden is de situatie verre van stabiel te noemen. De goed getrainde parachutisten blijven echter hopen dat het Dertigste legerkorps zoals gepland zal arriveren en daardoor de noodzakelijke zware ondersteuning kan leveren. De druk van de Duitsers begint overal voelbaar te worden, en lijkt naarmate de uren verstrijken alleen maar toe te nemen. De aanvallen vinden niet plaats in bepaalde gebieden, maar over de gehele lengte van de corridor en hier en daar zelfs met succes. Na drie dagen van strijd, komen de geallieerde bevelhebbers er achter dat dit geen 'zacht gekookt eitje' blijkt te zijn.
Terug          Vervolg

De Uitrusting

Gastenboek

picture
"...waarom luid je de klok? De soldaat gaf er opnieuw een schop tegen.Het geluid weerklonk over het duizend-jaar-oude dorp Driel en stierf weg. De soldaat keek op Cora neer en zei toen: Omdat ik vind dat het moet...."
Laurence Binyon
Kazematten Museum